امسال با تمام سال های جدید در کل زندگی من کاملاً متفاوت بود. چون امسال در کشور من جنگ است. جنگی که هرگز نمی خواستم. این متفاوت است زیرا من نمی توانم با دوستانم در سراسر جهان در تماس باشم.
از طرفی الان 24 روز بیشتر نمی روم سر کار! تغییر روال روزانه همیشه یک چالش است. صدای پرواز نظامی را بالای سرم می شنوم.
امید. این کلمه در حال حاضر معنی زیادی دارد. من به امید زنده بودن بعد از این جنگ زندگی می کنم. نمی دانم قرار است چه اتفاقی بیفتد، اما اکنون، مطمئنم حتی اگر الان بمیرم، نسخه بهتری از خودم نسبت به قبل از جنگ هستم، زیرا در این بین یاد گرفتم. از بودن در کنار خانواده ام لذت بردم. و من مطمئن هستم که از این جان سالم به در خواهم برد.
چالش اصلی سازگاری با این شرایط است. اکنون می دانم که من و خانواده ام طبق آمار حملات در مکان امنی هستیم. اما سازگاری با این شرایط کمی سخت است. پایبندی به برنامه حتی سخت تر است، اما چاره دیگری وجود ندارد. من باید خودم را آموزش دهم، سعی کنم آموخته هایم را اجرا کنم و به این برنامه پایبند باشم و امیدوارم در آینده ای بهتر زندگی کنم.
من می گویم بعد از این یک سال قوی تر خواهم شد. حتی الان هم قوی ترم من اهداف زیادی برای رسیدن به آن دارم. من خیلی برنامه دارم من می خواهم به سراسر جهان سفر کنم.
نکات جالبی در مورد سال نو در ایران وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می کنم:
- این دقیق ترین تقویم بر اساس منظومه شمسی است
- با شروع بهار آغاز می شود
- اعضای خانواده را دور هم جمع می کند
